Lea-Artibai eta Mutriku

2008/07/22

Cuneo-Jausiers, hamazazpigarren etapa. Taktika kontuan hartuta sekulako etapa egin genuen, baina... emaitzik ez azkenean.
Lehen kilometrotik jendea erasoan. Batek jo, besteak jo. Azkenean, 42. kilometroan bost aurretik eta hogeiko taldea atzetik haiek harrapatu nahian. Tartean, Aimar Zubeldia eta ni neu.
Aurrera nahian ibili ginen. Azkenean, helburua Astarloza eta Samuelekin jokatzea zen, sailkapen orokorrean hor baitaude.
Lehen igoeran, Aimar saiatu zen. Gero Egoirekin etorri zen behera. Aimar laga egin zuen, eta lehenengoa ni izan nintzen saiatzen. Lehen batezbestekoa aurretik egin genuen, baina azkenean, ihesaldiak ez zuen eman nahi genuen fruiturik. Atzetik sailkapen nagusian zeresana dutenak topera jarri ziren, eta elkartu egin ginen.
Bigarren mendatea ez zait berehala ahaztuko. Aimarren zain gelditu eta ari laguntzen saiatu nintzen, ahalik eta aurreren eramanez. Harekin ibili ondoren pott eginda gelditu nintzen, eta atzeraxeagotik, neure martxan jarraitu nuen etapa. Aldapa igo eta igo; gora eta gora, zerura ez, gorago gindoazela zirudien! Altuera handia hartu genuen 2.800 metrotik gora egon ginen. Arnasa hartu arren, gorputzak oxigenoa faltan! Eta guztia eman nahi duzunean oraindik gehiago nabaritzen da hori. Behera bidean, lehen bihurgunetan erdi zorabiatuta!Atzokoan, gure ahalegina egin ez genuenik ezin esan. Emaitza falta, baina esan beharra dago, hala izan zen eta: polita etapa. Hotelera bidean, gaurko etapari begirada bota nion. Gaur ere edukiko dugu lana! Etapa erregina aurrean daukagu.